Net zoals andere websites maken ook wij gebruik van cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek van onze website voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken. Bovendien kunnen wij en derde partijen hiermee eventueel advertenties aanpassen aan jouw interesses en kun je informatie delen via social media. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord. Bekijk onze privacy policy

 

De verbindende bemiddelaar

Het is een terugkerend patroon, keer op keer komt ze in situaties terecht waar ze tussen partijen in wordt gezogen als een soort bemiddelaar.
Ze -ik noem haar hier Fleur- wil het voor iedereen goed doen.
Ze voelt zich schuldig, schuldig omdat haar gehandicapte broertje en haar moeder werden geslagen door haar vader en zij niet.
Ze nam de plek in van haar vader naast haar moeder. Ze lette op haar broertje, ze cijferde zichzelf al op zeer jonge leeftijd weg.


We zijn die avond met een groep in de Loonse en Drunense duinen, voor 3 opstellingen.
Het mulle zand vormt die avond het veld voor de opstellingen.
Als de eerste opstelling is geweest voel ik intuïtief dat haar opstelling nu aan de beurt is, tussen de twee andere opstellingen in. Geen idee waarom, later bleek dat deze plek in het systeem zichtbaar moest worden.

In het zand staan de representanten van haar vader, haar moeder haar broer, haar zelf en een representant van de bemiddelaar. Ze vormen samen een soort cirkel op grote afstand van elkaar. Een afstand die meteen zichtbaar is.
‘Er is geen verbinding’ stelt de representant voor de bemiddelaar vast. En ook ik als opsteller voel hoe sterk de zuiging is om te gaan bemiddelen.
Iedereen lijkt bezig te zijn met zichzelf.
Moeder die haar oudste zoon niet of nauwelijks kan zien, vader die overzicht wil en controle. Haar broer die wantrouwend zijn vader in de gaten houdt.
En de representant voor Fleur die aangeeft zoekende te zijn naar haar eigen plek.
De eerste stap die nodig is, is het herstellen van de ordening.
Ik zet iedereen op zijn of haar eigen plek.
Het klink zo logisch en misschien lijkt het een kleine interventie maar het effect daarvan is groot.
Al snel wordt zichtbaar dat de representant van Fleur haar plek niet goed kan innemen naast haar broer. Haar broer kan dat wel.
Als ik Fleur naast haar broer wil zetten komt er weerstand. De representant doet een stap opzij en er ontstaat een lege plek tussen Fleur en haar broer in. Net op het moment als ik wil vragen of er sprake is geweest van een miskraam, een abortus of overleden broer of zus zegt Fleur die aan de zijlijn toekijkt ineens; ‘Mijn broer is een deel van een tweeling, ook een jongetje hij is overleden bij de geboorte.’ Dit verklaart de weerstand van haar representant.
Fleur is niet het tweede kind van haar ouders maar het derde kind in rij.
Ik vraag de representant van de bemiddelaar de plek van het overleden broertje in te nemen. Het overleden broertje krijgt eindelijk zijn plek.
De liefde tussen broer en zus stroomt meteen, moeder kan haar oudste zoon nu zien. Het overleden broertje wordt zichtbaar de verbinding tussen broers en zus wordt hersteld. Moeder kan haar oudste zoon weer zien.


Fleur kijkt naar haar vader, het is moeilijk, ze slikt en zegt ik vond het niet leuk dat je er niet was. Haar toon klinkt zacht, bijna vriendelijk terwijl ik haar ingehouden boosheid voel
Niet leuk vraag ik? Of was het ‘kut’.
Het begint te waaien er vallen regendruppels. Alsof het de storm binnen in Fleur zichtbaar maakt.
Het is moeilijk om boos te zijn als je vader zijn boosheid liet zien d.m.v. agressie.
Ik vraag een representant voor haar boosheid. Meteen is de krachtige energie van boosheid voelbaar, een energie die voor vader gaat staan en duidelijk laat weten dat het niet oké was.
Ik geef de boosheid van Fleur een stok om mee te slaan en vraag of boosheid op een boom zou kunnen slaan om zich te uiten. Het lukt boosheid niet, ‘dat is zielig voor de boom.’ Zegt boosheid.
Fleur ziet nu dat haar boosheid niet agressief is en dat ze zonder angst haar boosheid mag en kan uiten. Ze omarmt vol liefde haar boosheid als een bron van kracht.

Dat geeft opluchting. Nu kan ze haar vader en haar moeder danken voor het leven en zich omdraaien naar haar toekomst.


Op dat moment stopt de regen en verschijnt er een dubbele regenboog, verbinding tussen hemel en aarde, verbinding met innerlijke krachten.
We sluiten de opstelling en als we wat drinken verschijnt er een plots op paar meter afstand een hert. De betekenis van het hert gaat over je plek innemen, je mag tevoorschijn komen als je ware zelf.

Ook een opstelling meemaken?

Ook een opstelling meemaken individueel of in een groep,  vraag naar de mogelijkheden info@insig-systeemtherapie.nl


foto's: Nienke Bosma
 

Archief blog Insig systeemtherapie