Net zoals andere websites maken ook wij gebruik van cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek van onze website voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken. Bovendien kunnen wij en derde partijen hiermee eventueel advertenties aanpassen aan jouw interesses en kun je informatie delen via social media. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord. Bekijk onze privacy policy

INSIG                                                          Positieve verandering door persoonlijk inzicht. 

Ontvang nu gratis mijn E-Book

Met waardevolle inzichten over de invloed van het familiesysteem op je dagelijks leven.

Vul hieronder je naam en E-mailadres in om het E-Book te kunnen downloaden.

 

Pas op! Het lezen hiervan kan confronterend zijn!

Al puberend ontdekken je kinderen steeds meer hun eigen weg, met de daarbij behorende struggles. Pijnlijk zie je aan hoe je oudste dochter, precies dat doet, wat jij ook altijd deed en nog steeds doet. Gedrag waar jij zo graag van af wil, heeft ze overgenomen. Waarom zie ik dat nu pas? Vraag je jezelf af. De geschiedenis herhaalt zich! Verwijt je jezelf en een pijnlijk gevoel van schuld steekt. Je hebt als moeder gefaald is je keiharde oordeel. Je bent tekortgeschoten. Dat oh zo bekende gevoel van tekortschieten. Van waaruit je, als je heel eerlijk bent altijd handelt. Dat is namelijk de reden dat je niet solliciteert op die toffe functie, passend bij je opleiding. Bang om niet te voldoen. Daarom laat je over je heen lopen, om de ander maar niet tekort te doen. Om die reden neem jij namelijk te veel hooi op je vork, om te voorkomen dat de ander denkt dat jij de kantjes er van af loopt. Alhoewel je de dingen ogenschijnlijk nuchter benaderd, ben je diep van binnen juist heel gevoelig. Zacht voor de ander maar hard voor jezelf. En nu! Nu doet je dochter precies hetzelfde!

Herken jij dit?

  • Een goedkope deurmat zo voel jij je regelmatig. Multifunctioneel, van schoonloop-tot droogloopmat. Mensen lopen te pas en te onpas over je heen. En jij, jij voelt je weerloos.

  • Grenzen stellen het lukt je maar niet. Je bent een soort Schengen gebied, met open grenzen. Waar iedereen zomaar overheen kan gaan. Mensen walsen over je heen en jij laat het gebeuren.

  • Verantwoordelijkheid zit in iedere vezel van je lichaam. Jij zegt zelfs sorry voor iets waar je niet verantwoordelijk voor bent en zou nog op de goudvis van de buren passen als dat aan je wordt gevraagd.

  • Liever modder je zelf wat aan, hulp aanvaarden lukt maar niet. Je voelt je dan tot last. En hebt de drang meteen iets terug te moeten doen.

  • Mensen zien niet hoe gevoelig en kwetsbaar je bent. Van buiten laat je een vrouw zien die het leven makkelijk aan kan. De werkelijkheid is zóveel anders. Slechts één opmerking kan jou al uit balans brengen en er voor zorgen dat jij dagenlang piekert en je slecht voelt.

  • Je hebt een interne bluetooth die altijd aanstaat. Waardoor je sfeer, gevoelens en emoties van anderen direct overneemt. Sterker nog je voelt je hoogstpersoonlijk verantwoordelijk voor de sfeer, de emoties en de gevoelens van de ander.

  • Altijd is dat tergend kritisch stemmetje in je hoofd aanwezig. Dat overal commentaar op geeft. Of een kanttekening zet bij wat je zegt of doet. Dat je vertelt dat je er niet toe doet! Dat je het niet waard bent. Dat je stevig toespreekt op die moment dat je 'nee' wilt gaan zeggen. Deze stem bepaald eigenlijk alles wat je doet en zorgt ervoor dat je jezelf iedere dag opnieuw afwijst.

Je bent misschien een stevige deurmat. Zo één die lekker lang meegaat en niet snel slijt. Maar zelfs jij hebt een grens. En wat als je niet doet en de grens bereikt waar de man met de hamer staat?

Wil jij je tijd en energie verspillen aan alles en iedereen behalve aan jezelf? Hoe lang wil jij de ballen van anderen nog hoog houden, omdat zij er voor kiezen het zelf niet te doen?! Hoe lang nog, laat je die kritische stem jouw leven bepalen?! Geen mens houdt dit vol! Tot je letterlijk omvalt? En je niet anders kunt dan 'nee' verkopen. De rekening komt vroeg of laat, net als spijt.  Het is mogelijk om los te komen van pijnlijke gevoelens zoals tekortschieten. Door ze onder ogen te komen. Stel het niet uit! Wees geen sloof, geen deurmat! Je hoeft niet elke kar te trekken. Als iemand in staat is verantwoordelijkheid te nemen dan ben jij dat! Deze keer niet voor de ander maar voor je eigen leven. Hulp vragen is geen zwaktebod.                                     
 

Onmogelijk?!!  Natuurlijk niet  ik weet als geen ander dat het kan. Been There, Done That!

Nieuwsgierig naar de mogelijkheden, bekijk dan mijn aanbod. Of maak snel een afspraak voor een gratis E-consult, waarbij ik je 1 waardevol inzicht geef, die je verder helpen. 

Blog

Regelmatig plaats ik nieuws over de laatste ontwikkelingen in het werkveld.

Blog

Agenda

Kijk hier welke workshops er de komende tijd op de agenda staan.

Agenda

Contact

Als je nog vragen hebt, kun je contact met me opnemen met het contactformulier.

Contact

Verbonden zijn met je (voor)ouders

5 uur geleden | Update: 4 uur geleden

Stef Bos zingt het heel mooi in het lied Welkom Een lied dat mij enorm aanspreek omdat het systemisch zo ontzettend klopt. Op een dag ben je geboren Uit samengaan ontstaan 
Uit een lange rij van mensen Die nog diep in jou bestaan Met hun angsten en verlangens Met al hun liefde en hun pijn Daar ver in het verleden
 Ligt de bron van wie wij zijn En wat wij nu verkeerd doen Zal jij ons moeten vergeven En al zal je ons soms haten Jij komt ons in jezelf tegen Want al vind je ook de vrijheid Wij zijn in elkaar gevangen Al zal jij ons ontwijken Wij blijven jou omarmen

Lees verder

Emotioneel onvolwassen zijn is reageren vanuit het kind in ons dat gezien wil worden.

3 weken geleden

Het kind in je verpakt in een volwassen lichaam, met al zijn of haar vaak pijnlijke ervaringen. Gebeurtenissen die onverwerkt zijn en zonder dat je het doorhebt nog steeds invloed hebben op je dagelijks leven in je relaties, op het werk of vriendenkring. Doordat het kind ongezien is opgegroeid is het bang om te worden verlaten of te worden afgewezen. Het heeft zich mogelijk onvoldoende geliefd en misschien zelfs onveilig gevoeld.

Lees verder

Tussen de spullen vond ze zichzelf terug

3 maanden geleden

Ilse (59) is in traject bij mij en ze heeft de moed gehad om al veel aan te kijken in haar systeem. Ze is verbonden met het lot van haar familie. Zoals wij allemaal diep verbonden zijn met ons systeem van herkomst. Het lot van Ilse begint in de schuilkelder waar haar opa tijdens een bombardement onder grote druk besluit om samen met zijn gezin te vluchten. Een traumatische ervaring voor het gezin en de moeder van Ilse.

Lees verder

Meld je aan voor de nieuwsbrief van INSIG